14 saat önce
20 Ağustos 2019 Salı
Alakasızlık
Benim seni sevmemden sana ne! Bu benle alakalı bir şey,
Ha diyorsan ki, ben de seni seviyorum, e ondan da bana ne,
Herkesin sevgisi kendine...
14 Ağustos 2019 Çarşamba
7 Ağustos 2019 Çarşamba
Karpuz ve Babam
Bizde karpuzu hep babam alırdı ve tabii ki hep ben yerdim :)
Babamın çok güzel karpuzları olan, güzel karpuzcuları vardı. Karpuz kalite kontrol uzmanı da ben idim tabii ki. Bir karpuz benden yüksek oy almışsa tamamdı işte buydu. Herkes mutluydu, yok iyi çıkmadıysa geri gittiği bile olurdu.
Bizim eve küçük karpuz girmezdi. Olaki orta boyutlarda olsun ben bakakalırdım karpuza. Çünkü o bana bile yetmezdi, olacak şey miydi canım küçük karpuz almak. Dolayısıyla karpuzlarımız genellikle 12-15 kg aralığında değişirdi.
Bir gün babamı karşılamaya çıktığımda elindeki karpuz poşetini elinden almak istedim, babam 'yok kızım sen taşıyamazsın' dediyse de ısrar ettim ve kucakladım poşeti. Aman tanrıımmm bu ne de ağır şeydi böyle ve babam bu poşeti taşıyarak 15dk nasıl yürüyordu. O zaman çok üzülmüştüm ama büyük karpuz istemeye de devam etmiştim. Çünkü o benim babamdı, o yapardı.
Yıllar sonra artık kendi evimize geçtik ve anne evinden ayrıldık ablamla. Ben artık 25 yaşındaydım. Evdeki herkes benimle 'ee şimdi kim alacak sana karpuz' diye dalga geçiyordu. İşin aslı ben de çok düşünüyordum. Sonra babam dedi ki, ben sana getiririm kızım. Dünyadaki en güzel hediyelerden birini almıştım sanki. Her gün getiremese bile haftada bir getirirdi herhalde diye düşünmüştüm. Hem zaten ben de annemlere gittikçe orada da yerdim.
Derken biz taşındık. Ve bir ay sonra babam öldü...
Ve bütün güzel karpuzlar dünyadan silindi o gün. Ve ben bir daha güzel karpuz yemedim.
Babamın çok güzel karpuzları olan, güzel karpuzcuları vardı. Karpuz kalite kontrol uzmanı da ben idim tabii ki. Bir karpuz benden yüksek oy almışsa tamamdı işte buydu. Herkes mutluydu, yok iyi çıkmadıysa geri gittiği bile olurdu.
Bizim eve küçük karpuz girmezdi. Olaki orta boyutlarda olsun ben bakakalırdım karpuza. Çünkü o bana bile yetmezdi, olacak şey miydi canım küçük karpuz almak. Dolayısıyla karpuzlarımız genellikle 12-15 kg aralığında değişirdi.
Bir gün babamı karşılamaya çıktığımda elindeki karpuz poşetini elinden almak istedim, babam 'yok kızım sen taşıyamazsın' dediyse de ısrar ettim ve kucakladım poşeti. Aman tanrıımmm bu ne de ağır şeydi böyle ve babam bu poşeti taşıyarak 15dk nasıl yürüyordu. O zaman çok üzülmüştüm ama büyük karpuz istemeye de devam etmiştim. Çünkü o benim babamdı, o yapardı.
Yıllar sonra artık kendi evimize geçtik ve anne evinden ayrıldık ablamla. Ben artık 25 yaşındaydım. Evdeki herkes benimle 'ee şimdi kim alacak sana karpuz' diye dalga geçiyordu. İşin aslı ben de çok düşünüyordum. Sonra babam dedi ki, ben sana getiririm kızım. Dünyadaki en güzel hediyelerden birini almıştım sanki. Her gün getiremese bile haftada bir getirirdi herhalde diye düşünmüştüm. Hem zaten ben de annemlere gittikçe orada da yerdim.
Derken biz taşındık. Ve bir ay sonra babam öldü...
Ve bütün güzel karpuzlar dünyadan silindi o gün. Ve ben bir daha güzel karpuz yemedim.
4 Ağustos 2019 Pazar
Telefon
Bugun kahvalti hazirlarken masaya koydugum ilk seyin telefonum oldugunu farkettim!
Ne yapacaktim telefonu mu yiyecektim? Hani tuari da yok ki citleyesin !?
Sonra oturup bunu dusunekaldim… ve aklima yillar once okudugum bir yazi geldi ‘sevgiyi tuslara mi yaziyorsunuz?’
Ben de herhalde instagram’daki kahvalti fotograflarina bakarak doymayi planliyordum…
Bilemedim😞
Ne yapacaktim telefonu mu yiyecektim? Hani tuari da yok ki citleyesin !?
Sonra oturup bunu dusunekaldim… ve aklima yillar once okudugum bir yazi geldi ‘sevgiyi tuslara mi yaziyorsunuz?’
Ben de herhalde instagram’daki kahvalti fotograflarina bakarak doymayi planliyordum…
Bilemedim😞
31 Temmuz 2019 Çarşamba
sanırım
Ne kadar da çok söylemek, yazmak istediklerim...
Yazmak istediğim şiirler gibi okuyakalmıştım, sürdüğüm bisikletten düşeyazar gibi,
Girmeye çabaladığım kalıplara sığamadığım bir yer bu sanki,
Mutluluk bir hal midir, durum mudur, kalıp mıdır, zor mudur, zorunlu mudur,
Ben gençken diye başlayan cümleler kurmuyorum belki henüz ama, daha gençsin'le başlayan cümlelere başladım,
Çay harici bağımlılığım yok şu hayatta, umarım bu da bağımlılık yapmaz dilde, dudakta, kulakta,
Bir harmanım desem değilim aslında, düşünceliyim bugün,
Doluya koysam olmuyor boşa koysam dolmuyor hesabındayım.
Olanı istemeyen, olmayandan ümidi olmayan, ihtimal hesabından usanan bir mütevazı, zat-ı şahaneyim sanırım,
Düşünüp düşünüp okuduğum, düşünmeden yazdığım, düşünerek okuduğumda sildiğim, anlar zamanlar geçirmekteyim sanırım,
Emin olduğum tek şey hiç bir şeyden emin olmadığım, sanırım.
Kafam mı karışık ne,
Net olduğu nadir gerçi ama beni bu halimle seviyorum :)
Yazmak istediğim şiirler gibi okuyakalmıştım, sürdüğüm bisikletten düşeyazar gibi,
Girmeye çabaladığım kalıplara sığamadığım bir yer bu sanki,
Mutluluk bir hal midir, durum mudur, kalıp mıdır, zor mudur, zorunlu mudur,
Ben gençken diye başlayan cümleler kurmuyorum belki henüz ama, daha gençsin'le başlayan cümlelere başladım,
Çay harici bağımlılığım yok şu hayatta, umarım bu da bağımlılık yapmaz dilde, dudakta, kulakta,
Bir harmanım desem değilim aslında, düşünceliyim bugün,
Doluya koysam olmuyor boşa koysam dolmuyor hesabındayım.
Olanı istemeyen, olmayandan ümidi olmayan, ihtimal hesabından usanan bir mütevazı, zat-ı şahaneyim sanırım,
Düşünüp düşünüp okuduğum, düşünmeden yazdığım, düşünerek okuduğumda sildiğim, anlar zamanlar geçirmekteyim sanırım,
Emin olduğum tek şey hiç bir şeyden emin olmadığım, sanırım.
Kafam mı karışık ne,
Net olduğu nadir gerçi ama beni bu halimle seviyorum :)
Eksik miyim, Zengin miyim?
Hayat enteresan...
Eksik olduğunu düşündüğüm bazı şeylerin aslında ne büyük bir zenginlik olduğunu farketmek..
Bu nedir? Nedir ki bu!?
Büyümek değil, geç bunları,
Anlamak anlamamak, farketmek-edememek, görmek-bakmak...
Neyse ne işte, isimlendiremediğim bir durum, bir hal, bir oluş, işte öyle bir şey...
Eksik olduğunu düşündüğüm bazı şeylerin aslında ne büyük bir zenginlik olduğunu farketmek..
Bu nedir? Nedir ki bu!?
Büyümek değil, geç bunları,
Anlamak anlamamak, farketmek-edememek, görmek-bakmak...
Neyse ne işte, isimlendiremediğim bir durum, bir hal, bir oluş, işte öyle bir şey...
17 Temmuz 2019 Çarşamba
Olanlar olmayanlara anlatsin
Var olmayan seyin yokluguna uzulmek kadar da sacma bir sey olmaz herhalde😞…
23 Mart 2019 Cumartesi
Sıra Siirt'te...
Fark yarattık...Evet sizlerle fark yarattık ve umut olmanın nasıl bir şey olduğunu gördük.
Daha çok umut etmeye başladık ve Umuda Pedal olarak şimdi amacımız, TEGV'in Siirt, Savur eğitim biriminde Tasarım ve Beceri Atölye'sini hayata geçirmek.
Geçen yıl bisikletle yaptığımız 900km'lik sürüşün ardından TEGV'in Bakırköy(24 Şubat'da açıldı) ve Batman(10 Mart'ta açıldı) eğitim birimlerinde birer adet Tasarım ve Beceri Atölyesi açılmasını sağladık.Şimdi de aynısını Siirt'te yapmak için yola çıkıyoruz.
Umuda Pedal ekibi olarak bu sefer 6-7 Nisan'da Mardin'den Urfa'ya 200km bisiklet sürecek ve Göbeklitepe'de soluklanacağız. Geçmişten geleceğe bir yolculuk yapacağız...Pedallarımızı Türkiye'ye ve geleceğe umut olmak adına çevireceğiz.Hep beraber umut etmek istiyoruz.
Bakırköy ve Batman'daki açılışlarda çocukların gözlerindeki ışığı gördük ve şimdi bu ışığı Siirt'te yakmak üzere yola çıkıyoruz.
Bu umut ışığının daha çok parlamasını istiyorsan aşağıdaki linke tıklayarak Kredi Kartı veya Havale/EFT yöntemiyle bağış yapabilir, katkıda bulunabilirsin.10/50/100 hiç farketmez, gönülden ne geçiyorsa...
https://fonzip.com/tegv/kampanya/umuda-pedal--mardin-gobeklitepe--etabi-2
Işığınız parlasın...
Sevgilerle,
Ayten
13 Mart 2019 Çarşamba
TEGV, bisiklet ve güzel sonuçlar.
Geçen yıl TEGV (Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfi) için 900km lik bir bisiklet turu yapmıştık Umuda Pedal olarak, GBI (Global Biking Initiative) Europe 2018'de. Amacımız ise TEGV'in Ferit Aysan Eğitim Birimi'nde bir MakerLab Atölyesi kurulması idi.Bir MakerLab'ın yaklaşık maliyeti 100.000 TL idi. 1-7 Temmuz'18 arası İsveç'in Göteborg kentinden başlayan sürüşümüzün daha ilk günlerinde bu amacımıza ulaşmıştık bile.
O zamanlar, TEGV'in bize her gün raporlar olarak ilettiği bağış tutarları ve listeleri geldikçe mutlu oluyorduk ama gelecekte olacakları tam da tahayyül edemiyorduk aslında. Taa ki, TEGV'den ilk MakerLab açılış davetiyesi gelene kadar. Evet 24 Şubat'ta ilk MakerLab atölyesi TEGV'in Bakırköy Ferit Aysan Eğitim Birimi'nde açıldı, aynı planlandığı gibi. O anda orada olmak, TEGV gönüllüleri, eğitim alan çocuklar, TEGV yetkilileri ile birlikte Umuda Pedal bisikletçileri olarak bunun başarılmasında Umuda Pedal olarak oynadığımız rolun önemini ve yarattığı farkın büyüklüğünü orada farkettik. Ve bunu siz bağışçılarımız yaptı aslında, biz mesafeleri katettik, siz ise içinizdeki iyiliği açığa vurdunuz.
10 Mart'ta da ikinci MakerLab Atölyesi TEGV'in Batman'daki eğitim biriminde kuruldu. Ve Umuda Pedal'dan değerli arkadaşlarımız da Batman'daki açılışa katıldılar. Yine tarifsiz duygular.
Bunun nasıl bir tatmin duygusu yaşattığını anlatmak sanırım mümkün değil. Ancak karşılıksız olarak iyilik yapanlar anlar siz anlarsınız değerli bağışçılarımız.TEGV'de eğitim alan tüm çocuklar adına sizlere tekrar teşekkür ederiz. Şahsen teşekkür etme bulduğum kişiler için belki ikinci baskı olacak, ama hepinize tekrar tekrar teşekkürler.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
