Tayland - 17 Aralık

17 Aralık – gün saymasam artık

Bu sabah keyfim çok yerinde :) Chiang Mai'de otelimi ayarladım. Bugün ders yok, sadece masaj var. Dün dalış teknesine isteğimi gönderdim. Bugün öğlen de ok geldi ama yine sevgili garanti kartım çalışmıyor, neyse bulacaz bir yol artık. Yani işin keyif tarafına doğru ilerliyorum on günlük tecritten ve sıkı çalışmasından sonra. 

Ama tabii günü Martin'den ayrı geçirebildim mi, hayır. Çünkü banyodaki çeşme-hortum artık neyse dün su akıtmaya başladı ve sabaha kadar aktı. Tebi sabah aradım söylemek için. O geldi, söktü, yenisini taktı vs.

Hazır işe girişmişken mutfağa takmak için geçen hafta aldığı askıyı takıyor şimdi. Yani matkap sesiyle inliyor benim mutfak. Bir işi yaparken nasıl ve neden bu kadar uzatıyor diye düşündürüyor bazen. Üç düşünüyor, bir yapıyor. Alman mıdır nedir :)

Ben günlük sabah rutinim bütün evi süpür, yeşil çay demle ve otur iki satır yaz şeklindeyim. Ama şarkılar çalıp söylüyorum. Sanki üzerimden yük kalktı. Sanki bir orucum vardı da bitmiş ve rahatlamışım gibi. Valla onu bunu bilmiyorum çook güzel bişi :)

Feridun Düzağaç'ın 'Söz Ver' şarkısıyla daha da güzel oluyorum :)

köpik

Sabah bu manyak köpek dün attığım ekmek kurularını kemiriyordu. Dedim gel buraya Bobi ve önceki ekmekten kalan dilimi parçalayıp verdim. Hepsini bir lokmada yuttu tebi. Yalnız merak ettiğim enteresan bir şey var, tüm köpekler mi ıslığa bakıyor. Arkadaş bu nasıl bir şeydir. Fiyt diye bir ıslık çaldım, hoop kulaklar dikildi ve hemen bana döndü. Köpeklerin evrensel dilini buldum, ISLIK :D

Oh yumurtamı yaptım, tereyağlı taze ekmek, yanına yeşil çay ve üzerine de biraz ananas :)

Lüküs hayat :D Tatlım naparsın, dolaptaki meyveler ananas, mango, papaya :D

Birazdan ısınma, qigong ve taiji. Sonra gelsin thai masaj.

yivrenç :)

Yahu bir ara banyo kapısını açtım ve önüme kertenkele kuyruğu düştü. Ya da gekko kuyruğu. Tam olarak türünü bilmiyorum. Neredeyse şeffaf gibi, bu gekkoların ufakları. Artık kapının neresindeyse, bıraktı kuyruğu gitti. Kuyruk üç dört dk çırpındı durdu. Biraz ürkütücü bir durum. Kuyruk değil alien yani. Neyse sonra durdu :( hayvan da kuyruksuz kaçtı gitti yukarı :(

Saat 11 olunca hızlıca bir duş ve koşarak yukarı. 2,5 saatlik Thai Masajı senasım var tatlım pardon da :) Ron yukarıda her şeyi hazırlamış beni bekliyor. Oyyy bir başladı yok böyle bir şey. Ben daha önce Bangkok'ta thai masajı değil saçma bir şey yaptırmışım. Sadece Ron ve bu masajı için gelinir buraya, öyle diyim ben abime. Fantastik bişi. Bacakların her birine bir saat harcamıştır herhalde. Geri kalan yarım saat de kol, sırt boyun ve kafaya gitmiştir. Bittiğinde ben pelte idim. Ayağa kalkabilmem 5dk vs sürdü. Martin kalktı bana bir bardak su doldurdu verdi. İsteyecek halim yoktu o biçim. Sonra eve geldim ve aynen mayışmaya devam ettim. Arkadaş ne güzel bir duygu bu yaa. Minderimi attım dışarı, açtım müziği, tatlı tatlı ılık ılık esiyor, ben bir oraya bir buraya yuvarlanıyorum. Bir soda, bir su ve iki bardak dolusu da buzlu yeşil çay içtim. Sonra yetmedi kalktım karpuzu portakal gibi soydum, hepsini yedim. Göbişim büyüdü. 

o zaman dans

Akşama kadar evde yuvarlandım durdum. Keyfim gıcır. Akşama doğru kendime geldim. Açtım müziği, o zaman dansss. Bu masajın kafası da iyiymiş hani :D

Akşama duj ve yukarı çıkış. OOOO bugün yemekte balık var. Bol yağda çıtırdatılarak pişirilmiş. Pirinç haşlama ve süpper acılı bişi. Ama o kadar acı ki. Martin sebze pişirebilir sana söyledim Ron'a dedi. Ron değil de Ta (Ron'un damadı yaptı sebzeyi) Yemek yerken bir ara tartıştık Martin'le. Bir konu oldu ve stupid dedi. Dedim ağzını ortadan ikiye ayırır köpeğe mama yaparım. Olmadı şu püspüs süpürgeyiyle geçiririm. Neyse epey konuştuk, o çok özür diledi. Mevzu yemek ve benim tofuyu sevmemem. O da söylememek büyük aptallık olmuş dedi. Ben olsam öyle demezdim diye başladım ve devam ettim. Burası her ne kadar ticari bir işletme olsa da bir ev ve bazı kısıtları var. Dolayısıyla bunlarla idare etmek gerekir bazen. Ve benim yaptığım ya da yapmaya çalıştığım da buydu. Ama mevzu talepkar ve kaba olmaksa alasını olurum gerekirse merak etme deyince. Soğuk havalar esti esti durdu. Neyse sonunda ikimiz de birbirimizi anladık. Ha bu arada tofuyu söylemiştim ama ertesi gün yine tofu gelince ve evin ve mutfağın halini de gördükten sonra zorlamamıştım. Önemli olan körü ve kişniş olmasındı. Gerisini idare edebiliyordum. Her gün ziyafet çekmeyi beklemiyorum nihayetinde. Bu tartışmanın yaklaşık yarım saat sürdüğünü düşünürseniz aslında o kadar çok şey söyledim ki.

Neyse barıştık akşamın sonunda. Bir sürü fikir alışverişi ve paylaşımlar vsvsvs. Sonra eve geldim ve şu istemeyi unuttuğumu farkettim. Fak dedim. 

Olsun, Chiang Mai'de otelim, Phuket-Bangkok uçuşum hazır. Dalış teknesi yarı hazır, Chiang Mai-Phuket uçuşu tehlikede, otobüsü yarın halletcez. Yani onlar beni otobüsün kaltığı yere giden otobüse bindirecekler. Sonra çav bella. Puhahaha aslında pek bişi hazır deilmiş :D

Bu arada boynumda başlayan döküntü sırtıma indi. Umarım daha büyümez. Chiang Mai'e gidince bir eczaneye göstericem. Bir şey fena alerji yapıyor.

Tayland-gün 10, hayat ne güzel değil mi :)

16 Aralık, Pazartesi

ne kedisiz, ne kitapsız

Vay be bugün Pazartesi. Ne güzel bir gün. Sabah erken uyandım miss gibi 7.30'da. Kalktım ve klasik yıkan, süpür, yeşil çay demle vee ısınma ve qigong'u yaptım.

İki gündür başım karıncalarla dertte niye bilmiyorum. Beni bulur bulmaz tırmanıyorlar ve fena ısırıyorlar. Qigong yaparken bir farkettim her iki ayağımın üstünde bir sürü var. Süpürüyorum ediyorum bir türlü olmadı. 9'da Martin'le dersimizi yaptıktan sonra bütün balkonu hortumla yıkadım ve sildim, belki bir şey bir koku vs vardır ona geliyorlardır diye. Ama şimdi ortalık kurudu ve gördüğüm yine gelmişler. Çok garip. İlk günlerde hiç yoklardı.

Bugün derste artık detaylar üzerinde çalışıyoruz. Tam benim bacaklar alıştı dersler bitiyor. Yani aslında ben bitiriyorum. Yeter gayri tecrit hayatı yaşadığım. On gündür iki kişi gördüm. Ki tek kişi de sayılabilir. Ron'la akşamdan akşama. Selam naber, iyidir senden naberden öteye gitmedik.

Chiang Mai, Tayland'ın ikinci büyük şehri.

Yaklaşık 15 yıl önce buralarda uzun bir gezi planlamıştım. Bangkok'a gelecek oradan Chiang Mai'ye uçacak, orayı gezip Golden Triangle(Tayland-Burma-bir ülke daha vardı unuttum) denen bölgeyi dolaşacaktım. Sonra belki bir iki adaya gidip, Bangkok'a geri dönecektim. Orada da üç beş gün dolaşacaktım.

Her şeyi hazırladım planımı yaptım, uçak biletimi satın aldım THY'den, işten iznim hazır. Her şey süpper yani. Derken Bangkok'ta olaylar çıktı ve göstericiler Bangkok Svarabunama mi havaalnında doluştular bütün havaalanını ele geçirdiler. 5000 kişi havaalanını istila etti. Olacak şey değil yani Tayland'ın tarihinde böyle şey görülmemiş. Bu arada bağlantılı uçuşlarım var ve onlar da aynı havaalanından kalkıyorlar. Ama Bangkok'ta iki tane Uluslar arası havaalanı var. Derken protestocular diğerini de doldurdular. Çöktüler oturdular her yerlere. Piste şuraya buraya her yere. Ne uçak inebiliyor ne de kalkabiliyor. Derken THY'den aradılar beni. Üzgünüz seferimizi gerçekleştiremeyeceğiz diye. Telefondaki kıza, ama benim gitmem lazım vs dedim. Dedi ki şu anda Bangkok'ta güvenlik alarmı var ve sadece oradaki yurttaşlarımızı getirebilmek için Bangkok'un biraz dışındaki bir askeri havaalanına bir sefer yapacağız o kadar. İlla gitmeniz lazımsa, o uçuşa katılabilirsiniz. Ama oradan otobüs, tren vs hiçbir şey yok yakında. Ayrıca bağlantılı uçuşlarınız da yapılamayacaktır, çünkü havaalanı kapalı. Böööüüüğğğhh diyerek yenilgiyi kabul ettim. O zaman bilete 1626 lira verdiğimi hatırlıyorum. 15 yıl öncesinde benim için çok çok büyük bir rakamdı. Neyse iade ettiler parayı. Ben de kuzu kuzu oturdum yerimde. O izinin yerine ne yaptığımı hiç hatırlamıyorum şimdi. Bir hafta kala olduğu için her şey, muhtemelen izini iptal edip çalıştım.

Bangkok'a ondan sonraki gelişim bu olaydan 5 yıl sonra oldu. Ama onu saymıyorum çünkü grupla geldik ve Tayland-Vietnam-Kamboçya yaptık. Kendi kendime yapmadığım gezilerden bir şey anlamıyorum. Gerçi Vietnam benim için efsaneydi onu hatırlıyorum. Çünkü geceleri kendi başıma çıkıp sağa sola gidiyordum. Vietnamlılarda onların kafelerde oturup, sokaklarda onlarla yemek yiyordum. O zaman saçlarım omuzlarımda küt ve düzdü ve ben saçlarımı yandan balıksırtı örerdim, sıcakta çok rahat ettiğimden. Bir gece çıktığımda bir yerde ufak kız çocukları saçlarımı okşuyorlardı gelip gelip. Derken bir tanesini oturtup önüme ördüm saçlarını. Çok mutlu oldu. Sonra bir baktım ki ufaklık minnoşlar sıraya girmişler. Sıraya giren hepsinin saçını ördüm.

Bir de unutmadığım bir şey. Kafelerde çay içip çekirdek yedikleriydi. Ama çekirdek şeker kaplı. Bizimkiler tuz kaplı, onlarınkiler şeker :)

Nereden nereye gittim yine. İşte bu Tayland'a üçüncü denemem ve ikinci gelişim :)

Bugün dersten sonra karıncalarla savaş ve oradan yukarı çıkılır yumurta yapılır ve yanına bir parça peynir(kibrit kutusu kadar, çünkü stoklar eriyor) ve yedi sekiz tane zeytinle kahvaltı yapılır.

Kahvaltıdan sonra yukarı çıktım ekmeği kontrol etmek için. Ron ve Martin mayalıyor, ben geri kalanını yapıyorum. Yoğurdum hazırladım, sonra attık fırına. Bakalım bugün 1saat 45 dk pişirince nasıl olacak?

dereotu ve kıvırcık

ektiğimiz ananaslar

Dün ektiğimiz dereotlarını kontrol ettim. Hepsi yerinde. Bugünkü kıvırcığın ortasını yemedim ve dünkünü çıkarıp bugünkünü diktim yerine :) Artık sağdaki soldaki ananasları seçiyorum. Martin her yere sokalamış ananasları :D

Martin gelmeden kendi qigong ve taiji çalışmalarımı yaptım ben, o gelince de artık çok güzel çalışmaya başladık. O kadar çok detay var ki inanamazsınız. Çok güzel bir gün batımı oldu yine. Gerçi bur sıralar Kaş'ta evimden de çok güzel günbatımı manzaraları görecektim ama olsun, aynı güneşi farklı açıdan görmek beyne de, ruha da iyi gelir.

Valla akşam yine pilavüstü tofulu bir şey yedik. Hiç anlatmayayım.

Yemek sonrası epey araştırma yaptım. Otobüs uçak, Chiang Mai, Phuket, Bangkok, Khao Lak vsvs. Şu beceriksiz garanti bankasının 3d saçmalığını iptal edemediğimden otobüs biletini alamadım. Uçak biletini de. Deli ediyorlar insanı. Martin'e derdimi anlattım, özellikle şu otobüs biletini halletmek istiyordum. O da otobüs şirketinin numarasını kaydetti yarın arayacak soracak. Başka sorun var, otobüs Phetchabun'dan kalkmıyor. Lok Sak diye bir yerden kalkıyor, arabayla bir saat süren bir yerden! Mahmutbey'e gelip, İstanbul'a vardık demek gibi bir şey yani. 

Neyse yapacak bir şey yok. Gidip yatayım.

serseri

hazinenin yarısı

Enem eve geldim ve mutfağın kapısını bir açtım ki bizim kedi içeride kalmış ya :D Şapşal öğleden sonra gelip bende takılmıştı. Her daim birşeylerin tepesinde olduğundan çıkarken baktım ama göremedim, ben de kapattım kapıyı çıktım. 3 saat kalmış içeride.

Bu arada normalde de çok meyve yerdim ama burada kendimi aştım.
Arkadaş bu nedir, insansın sen yaa kendine gel.

Tayland - gün7 Papaya kızartması :)

13 Aralık, Cuma

çay iç, iyi gelir

Sabah 8'de kalktım yatakta biraz takılıp kalktım sonra, ev süpür, çay yap vee otur blog yaz. Baya iş gibi bu da epey vaktimi alıyor. Antreman yapmam gerekirken blog yazıyorum galiba.

Bu sabah üç yeni formu gösterdi Martin. Kaydettim, şimdi kalkıp hepsini tekrar edeceğim.

Dün itibariyle başlangıç eğitimim bittiğinden yeni formları bolca tekrarlamam lazım.

Öğleden sonra bacaklarım ağrıyana kadar yeni formları tekrar ettim. Kaydettim baktım beğenmedim tekrar ettim. Güya bugün öğleden sonrayı izin vermiştim kendime.

Artık ben istiyor dujj. Burada hava bayağı ısınmaya başladı. Öğlen yakıyor, hiç enerji bırakmıyor.

Muhteşem bir gün batımı seyrettikten sonra yukarı çıktım artık yemek vakti. Bütün gün bir şey kıtırdattım bugün. Sıkıntıdan diyeceğim ama neredeyse üç saati yazarak, iki saati de pratik yaparak geçirdim. Ama aralarda sürekli bir şeyler attım ağzıma. Sanırım yanlızlık çekmeye başladım. Bende böyle olur. Çenemi konuşarak eğleyemiyorsam, başka türlü eğliyorum :) Artık kendimi öğrendim. Aslında hayat yolculuğu denen şey insanın kendini öğrenmesi galiba. Ama bunun içinde insanın kendiyle kaliteli vakit geçirmesi gerekiyor. Ne garip şey.

Neyse, yukarı çıktığımda Martin websitesinin anasayfasını bozmuştu ve düzeltmeye çalışıyordu. Ben de biraz yazı yayınladım hazır internet var.

Sonra değişik yemeğimiz geldi. Bugün epey çeşitliyiz. Papaya kızartması, pirinç haşlama, yerfıstığı sosu, salatalık ve acı sos. Papayalar ince uzun şekilde rendelenmiş ve bir şeyle karıştırılıp çokça yağda kızartılmış. Çıtır çıtır yemesi çok keyifli. Tad almadım pek kızartmadan başka ama güzeldi. Yerfıstığı sousunu pilavın üzerine döktük, papaya kızartmasını da acı-tatlı sosa batırıp kıtır kıtır yedik. Çok yedim bugün :)

soda da iyi gelebilir

Geyik vs derken yemeği bitiridik, hatta Ron ikinci tabak papaya kızartması getirdi. Onu da yarıya kadar yedik. Sonra yine köşelerimize çekildik. Ben fotoğraf yüklemeye devam ettim.

Bu arada Martin Koh Tao'daki arkadaşı ile irtibata geçmiş, dalış vs sormak için. Dalış eğitmenlerine özel fiyat yapıyormuş amca, tek dalış 600 baht olurmuş bana.

Martin'e açık açık Tayland'da daldığın ve muhteşemdi dediğin yerler nereler diye sordum. O da epey düşündü etti ve çok çok farklı yerlerde dalmamış ama dünyadaki en iyi dalış noktalarından sayılan Similan Adalarını söyledi. Yarım yıl kapalıymış ve Kasım'da açılırmış. Ama yağmur fırtınanın çok olduğu bir yermiş. Dolayısıyla dikkat etmek lazımmış. Hamm humm dedim. Neyse sonra işime devam ettim. Similan adalarının hava durumuna baktım, önümüzde ki hafta ful yağmur fırtına :( Ben burada devam edicem bu gidişle.

Saat 8'i geçtikten baktım Ron dışardaki kanepede uyumuş. Martin de Almanca bir program seyretmeye başladı. Ben de kalktım evime yollandım.

William amcadan ötürü hep

Tabii açıp hemen Tayland dalış noktaları vs incelemeye başladım. 4-5 günlük bir sürü liveaboard var Similan Adaları ve çevrelerinde ama bazıları çoktan bitmiş bile.En yoğun zaman tam da bu zamanmış. Crishtmas ve yeni yıl zamanı. Ama havanın da ne olacağı belli olmayan zaman aynı zamanda. Dolayısyla mutlaka sigorta yapın ki olur da fırtına olursa paranızı geri alabilin diye öneriyorlar sitelerde. Ben de bilemedim ne yapacağımı. Aslında 21-26 tarihli bir liveaborad şahane olur. Sonra da bir iki gün adada dinlendikten sonra Bangkok ve oradan İstanbul. Dönüş uçağım 29'u sabahı. Neyse deyip kapattım her şeyi yattım. Çok yorulmuşum yine.

Tayland- gün 5

12 Aralık, Perşembe

iyi iş görüyor :)

Sabah kalk, her yeri süpür (sürekli estiğinden ve evin her yeri açık olduğundan her şey doluyor içeri), su ısıt çay koy. Bu arada buranın enteresan bir süpürgesi var ve hep sap aşağıda, baş yukarıda duruyor. Dersimizi yaptık. Bacaklar yanayooo. Kahvaltıyı yaptıktan sonra bilgisayarımla yukarı çıktım internet almak ve biraz müzik indirmek için. Bu arada Martin ekmek için hamuru hazırlamış. Ben de son hazırlığını yapıp fırına koydum. Ekmek bu sefer olacak galiba :) Arada Ron'un bir denemesi daha oldu ama içi ful hamurdu, ertesi gün de fırına koyup, fırında unutmuş Martin. Ekmek taşa dönmüştü am içi halen hamurdu. Bu sefer saati 1,5 saate kurunca oldu gibi. Ama tabi tüplü enteresan bir fırın olduğundan pek de güvenmemek lazım ama en azından süpper kabardı :)

Bu akşam bir saat ders yaptık, devamını ertesi güne sakladık. Yemekte yine tofu var. Haşlanmış pirinç ve sebzelerle kavrulmuş tofu. En sevdiğim :( Neyse sonra aldım bilgisayarımı biraz sayfa karıştırdım vs. Sonra Ron muzlu, şekerli pirinç gibi bir şey verdi. Bu arada her şeyi elleriyle tutup elleriyle veriyorlar. Öyle hijyen şu bu vs diye konuşmayın. Süpürgeyle çakarım avzınıza :) Yedim tebi. Sütlacın sütü eksik, pirinci sıkıştırılmış hali gibi bir şeydi. Sonra muz kızarttılar. Ondan da getirdi. Onu da yedim. Bugün çatlayabilirim. Neyse sonra bir Türk kahvesi yaptım tencerede ve kocaman bardakla içitim ve artık evimin yoluna revan oldum. Yarın 9'da başlayalım dedim Martin'e öğleden sonra da yapmayalım dedim. Bacaklar çatlayacak yoksa. Ama olay bu ya bugün de uyuyamadım. Neyse olsun.

Tayland'da ikinci, Tai Chi'de birinci gün

9 Aralık Pazartesi

Dün akşam Martin'le yeşil çay içip ertesi gün ne yapalım diye konuşmuştuk. Yaklaşık iki gündür hiç uyumadım çünkü. Sabah 8'de buluşalım diye anlaştık. Benim evin önündeki teras gibi olan alanda yapacağız çalışmalarımızı.

Gece pek uyuyamadım. Çoook soğuktu ve iki tane, ince battaniyemtırak şeyler yetmedi. Yanımda ne varsa giyindim ama uyumak çok zordu. Bir de yatmaya gittiğimde bizde saat daha 8'di, nereye uyuyorsun. Kalkmak da bayağı zor oldu 7.45 bizim 3.45 imiz oluyor çünkü bu seferde :)

evim

Neyse sabah bir çay içip (tabii ki yeşil. Nasıl unuttum ben çay almayı yanıma :() Başladık ısınma hareketleri ile. Belleri kıvırmalar, boyunları esnetmeler, belleri esnetmeler falan ama hiçbiri aşırı değil. Tüm hareketler mini mini, yavaş yavaş. Öyle acılı ağrılı bişi yok. Olmaması da lazımmış.

Sonra ısınmalar bitti. Bir nefeslendik sonra gelsindi Qigong. Aahahaha bu tam benim işimmiş. Şahane bişi. Her şey çok yavaş ve nefes kontrollü. Aşırılı değil, zorlamalı değil, doğal hallerinde. Ama çok iyi geliyor. Herkese her sabah yaptırmak lazım bence bunu :) Hareket serisini hatırlamak zor olabilir, o da zamanla olur. Bir gün kendimi yaparken kaydeder ve koyarım :)

Fakat Qigong değişik bişi o formda durmak sanki çok doğalmış gibi görünüyor ama zor. Bacaklarım şişti kaldı. Tabii doğru yapması da kolay değil. Dışardan baktığından, ne var ya bunda dersin. Haklısın da ama sen yaptığında bir sürü yanlış oluyor. Bunları düzeltmesi vs iş. Tabii önce yanlışı anlamak mesele, senkronizasyonsa apayrı bir mesele. Meğersem bir ko sağa düşerken diğerini sola düşürmek harbi işmiş :) Kol kaslarım, omuz kaslarım yanıyor tabii bunları tekrar tekrar yaparken. Yandım anam yandım yani. Ama hocam Alman acıması yok, yola devam.

Merak edenler için olduğum yerin Here&Now ın linkini koyuyorum buraya. Isınmanın değil ama Qigong ve Tai Chi videoları var orada, seyredebilirsiniz.

Benim kollar bacaklar yandıktan sonra, saat artık olmuştu 10.30.

Burada kahvaltı tam bir muamma. Benim için tabii. Çünkü Martin kahvaltı yapan bir insan değil. Meyveli yoğurt ve meyve ile idare ediyor sadece akşam yemeği yiyor. Thai arkadaşlar da normal akşam ne yiyorlarsa onu yiyorlmış falan. Martin bana onlarla yiyebileceğimi söyledi ama tofu, tavuk, pilav falan sabah sabah ben yiyemem ki. Meyveyle de yapamam. Neyse ki gelmeden Migros'tan peynir ve zeytin alıp çantama atmıştım, resmen hayat kurtardı. Siyah çay yok ama olsun. Peynir ve zeytin var ya :) Ron da (Martin'in karısı) benim için ekmek yapacak böylece anlaştık. Ben de yeşil çaylı kahvaltımı yapacağım. Biz dersi bitirdikten sonra söyledi Martin, Ron ekmeği pişiriyordu, hazırdır belki diye. Yuppii diyerek onla beraber yukarı çıktım. Evet Ron pişirmişti ama ekmek pişmemişti. İçi halen hamurdu, tekrar koyduk fırına ve yarım saat daha pişirdi. Sonra oldu. Birazda domates vs alıp ekmeğimle evime indim ve kendime peynirli zeytinli kahvaltımı hazırladım. Oh miss gibi oldum :)

Eveeet buradaki asıl konulardan birine gelelim, SICAK SU YOK. Hiç mi yok, hiç yok. :) Harbiden hiç mi yok diye sordum. Hiç yokmuş. Ondan ötürü buraya varır varmaz saat kaç olursa olsun bir duş alır rahatlarım hayalimi gerçekleştiremedim. Çünki gece çılgın gibi rüzgar esiyor ve su çok soğuk, evin her yeri de rüzgar alsın diye açık yapılmış. Bu serin hava burada çok çok ender bir durummuş Çok uzun zamandır yağmur yağmıyor ve Aralık kış ayıymış. Ama gündüz 30 dereceymiş. Evet gündüz ısındı ama öyle de yakmadı yani. Ayrıca durmayan bir kuzey rüzgarı ben sürekli bir polarla. Zaten bir tane getirmiştim üstümde forma gibi oldu.

Hani şu konfor alanı denen şey var ya. Buyrun ondan yakın burada, gece çatınızda koşturan hayvanların ne olduğunu merak ederken :) 

Ben evde yanlız kalıyorum. Martin'lerin evi yukarda. Bağırsam duyulmaz yani. Aama bağıracak bir şey yok merak etmeyin. Kamp yapmaya alışkın biri olduğumdan pek takılmıyorum gece gelen seslere. Daha çok önümdeki karanlığa bakarak. Yazıyorum okuyorum, dansediyorum. Terasımda taraçamda :) Kimseler yok, müziği istediğim kadar açıyorum. Hayvanlar da kusura bakmasınlar, biraz da onlar bana katlansınlar. Bütün gece ben onları dinliyorum. Aslında pek dinlemiyorum. Kulak tıkaçlarımı takıp yatıyorum :)

Kahvaltıdan nerelere geldim. Yazacak çok şey var, hem de çok. Afrika'da da böyle olmuştu, yanlız olunca, konuşamayınca yazıp yazıp durmuştum.

İlk banyo maceramı anlatayım. Martin, Thai arkadaşların genellikle öğleden sonra yıkandıklarını çünkü suyun ılık olduğunu söylemişti. Suyu kontrol ettim, bu rüzgarda benim için yeterince ılık değil. Ne yapayım koydum kettle'a çeşmeden su. Canım kettle, buradaki en sevdiğim alet :) Üç kere su ısıtıp koyduğumda yeter gari dedim. Banyodaki suyla da ılıtınca yetti zati. Neyseki hava halen sıcak. Zaten bir saat sonra da bugünkü ikinci dersimiz var. Isınmak kelimemi, bacaklarım yanayoo.

Bugün ikinci derste yien ısınma ve Qigong yaptık, Tai Chi yapmadık. Onu yarına sakladık. Aslında benim uykusuzluğum ve yorgunluğumdan ötürü. Ama zati Qigong denen şey tai chi'deki bir sürü hareketin çoook yavaaaş hali. Ders bitince de beraber yukarıda Martin ve Ron'un evine çıktık. Asıl mutfak orada. Pişirme taşırma işleri orada oluyor. Ron, becerikli bir aşçı. Bize haşlanmış pirinç üzerinde,sebzeler ve acı biberle kavrulmuş tofu, onun üzerinde de bir tane yağda pişirilmiş yumurta konmuş bir tabak getirdi. Ha bir de salatalık var kenarda, soyulmuş ve doğranmış. Neyseki tofu mini mini doğranmış da pek tadını almıyorsunuz. Ben köri, tofu ve kişnişi eve sokmayan biriyim. Kişnişe asla diyen, köriye, öleceksem azcık yiyim bari diyen, tofuya da kaçınılmazsa zevk almaya bak diyen biriyim. Şimdi bu ve bundan sonraki akşam yemeklerindeki olayları seyredin.

KİŞNİŞLİ KÖRİLİ TOFU. Arasam bulamam. Şaka değil. Gerçekten ikinci gün akşam yemekte bu vardı. Hayat bazen benle öyle bir dalga geçiyor ki, ben espriyi anlayana kadar, soğuyor :(

Bu arada yemeği yerde, bağdaş kurarak yiyorsunuz. Benim bacaklar taş gibi olduğundan bu ara oturduğum yerden kalkamıyorum. Bağdaş kurarken zor oluyor, kurduktan sonra da çözemiyorum.

Neyse iki kat halde yemek yemeyi de öğrendim. İnsan her şeyi öğreniyor.

Burada güzel olan, Taylarla beraber onlar gibi yaşıyor olmak. Onlar gibi oturuyor, yiyor, içiyor, yıkanıyor ve uyuyorum. Yemeklerde biraz sıkıntı çektiğim doğrudur. Arada yaptıkları bir şey var içine ne koyuyorlar bilmiyorum ama dayanılmaz ekşi, garip, fena bir kokusu var. Onlar yukarıda pişirken ben aşağıda fenalık geçirebiliyorum. Vay be, Tai Chi eğitimi nelere kadirmiş. Bir anda kendimi nerelerde neler yaparken buldum. Pişman mıyım, asla. Sadece alışmaya çalışıyorum.

Blogu yazarken önce Open Office Writer'da yazıyorum, sonra interneti Martin'den alıyorum veya ben yukarı çıkıyorum ve sonra fotoları ekleyip öyle gönderebiliyorum. Dolayısıyla bazen yazıyorum ve yayınlayana kadar vakit geçiyor.

yukardan inerken evim

Akşam yemekten sonra götürdüğüm Türk Kahvesinden yaptım, içtik Martin'le. Tabii cezve olmadığından, küçük bir tencerede yaptım kahveyi ve haliyle büyük cam kupalarda içtik. Siyah çay ve herhangi bir kahve türü olmadığından, iyi ki getirmişim bu kahveyi dedim yine. Aslında bayağısağlıklıyaşıyoruz.com :) İstemeden de olsa :D 

Kahveden sonra çok geçirmeden kendi evime döndüm kafa fenerimle. Bu arada Martin'lerin bir köpeği var ve bana her daim havlayıp duruyor manyak hayvan. Neyse ister istemez alışacağız birbirimize. Burada daha vaktim var.

Eve geldikten sonra okumaya çalışırken gözlerimi açık tutmakta çok zorlandım. Sonra cibi

nliğimi yatağın kenarlarına sıkıştırıp (ilk gün yapmadımdı, bilmiyordum, içerdeki sivri ile geceyarısına kadar uğraştım) kulak tıkaçlarımı da iyice takıp yattım. Dediğim gibi gece yarısı tavanda koşturanlar, ötenler bağıranlar, şenlik yeri gibi ortalık. Bir şey duymayınca da miss gibi uyumuşum.

Tayland'a yolculuk...

Çin'e gidemeyince ne yapayım ben de Tayland'a geldim :)
Ne alaka diyebilirsiniz belki ama bence alakası çok. Ülke bazında değil de aktivite bazında düşündüğümü düşünürsek hem de, kesinlikle.

Tayland'a Qatar havayolları ile geldim. Tabii ki Doha'da bir aktarma oldu ama çok değil sadece 1.45 saat. 8-10-12 saatlik aktarmalar yapmış biri olarak 1.45 saat müthiş bir şey. Doha havaalanında Qatar Air yolcularına sağlanmış ücretsiz wifi vardı ondan faydalandım. Bangkok'a inince ise Google'ın bir saat ücretsiz verdiği wifi vardı, ona kaydoldum. Sonra zaten hat aldığım için bağlanma sorunum olmadı. Qatar

Qatar Air menü

air ile uçuş oldukça rahattı. İkramlar bol ve çeşitli. Hatta öncesinde özel yemek sipariş edebiliyorsunuz. Ancak yemek listesine baktığımda balık yemeği yoktu ve diğer vejeteryan yemekleri burada çoğunlukla körili olduğundan tercih etmedim. Artık gelenler arasından seçim yapacağım dedim. Netekim et, tavuk ve makarna seçenekli bir menü geldi.Menünün fotosunu koyuyorum ki özellikle içki seçeneklerine bakınız diye. Kokteyller, şaraplar, likörler, viskiler seçenekli halde. Ayrıca uçakta bir tane bile sarhoş yoktu. Yani yasakla olmuyor beyler, eğitimle oluyor. 

Doha-Bangkok arası iki tane film seyrettim.

Fakat Aquaman sonrasında ne seyrettiğimi hatırlamıyorum. E Aquaman'den sonra hatırlamamamın çok normal olduğunu düşünüyorum :)

asıl macera Bangkok'a inince varıyor. Terminale girdikten sonra uzun uzuuun koridorlardan süpper kalabalık Bangkok havaalanından ilerleyerek yönünüzü bulmaya çalışıyorsunuz. Türklerden vize istemeyen nadir ülkelerden olduklarından direkt Immigration'a gitmeniz lazım. Ben ilkini kaçırdım 350m sonra ikinciye girdim. İyi ki öyle yapmışım, kuyruk daha insaflıydı. Yaklaşık 15dk bekledikten sonra sıra geldi. Bütün parmaklarımın izini aldıktan sonra bıraktılar ve geçtim, çantamın geleceği bandı buldum, çantamı aldım ve çıktım.

Sonra telefoncuları aramaya başladım.

happy tourist sim

Dtac'ı buldum ve sıraya girdim. Sonra fotoğrafta göreceğiniz listeden 20 günlük olan paketi seçtim. Belki başka seçenekler de vardı ama olabildiğince hızlı çıkmaya çalışıyorum, çünkü Nong Phai'ye giden otobüse yetişmeye çalışıyorum.

Kız telefonumu aldı, hattı taktı, 399 Tay Baht'ını kredi kartımla ödedikten sonra çıktım. Hattım anında çalışıyor. Ve hemen Martin'i aradım. Ben şimdi çıktım ve Otobüs Terminaline gitmek için otobüsleri arıyorum diye. Otobüsle yetişemeyeceğimi taksiye binmem gerektiğini söyledi. Taksiyle bile 30-45 dk arası sürüyormuş Sonra bir baktım ki gerçekten 26km uzakta bir yerde Northern Bus Station.

bu makinelerden sıra alınıyor

Taksiye binicem ama taksiye binmek ise tam bir sorunsalmış burada. Ha tabii taksiden önce para çekmem lazım. Çektiğiniz tutardan bağımsız, yabancı kartla para çekiyorsanız, 220 Baht komisyon çekiyor yerel banka.

Taksi mevzusuna dönersem, hiç bir Avrupa ülkesinde vs gördüğüm bir şey değildi bu. Taksiler için bir yönlendirme var. Gideceğiniz mesafeye göre, kısa-orta-uzun olarak gireceğiniz kuyruğu seçiyorsunuz. Kısa 10km altı oluyor. Benimki 26km olduğundan Normal taksi kuyruğuna girdim. Sıra size gelince de, sadece Van mı istiyorsunuz yoksa normal araç da olur mu, ona göre bir makineden seçim yapıyorsunuz. Makine size fotodaki gibi bir bilet basıyor. Numaranızın yer aldığı perona gidip bekliyorsunuz.

taksi sıra fişi

taksi peronları

26 nolu taksi peronu

Numaranızın yer aldığı perona gidip bekliyorsunuz. Ben taksi peronuna gittikten 2dk sonra taksi geldi. Bindim ve Kuzey Otobüs Terminali'ne gitmek istediğimi anlattım. Neyse anlaştık. Bu arada taksici ve yolla ilgili bilmeniz gerekenler taksi istek fişinde yazıyor. Taksicinin adı soyadı, yol üzerinde paralı yollardan

taksinin içi

geçilince yolcunun bunu vermesi gerektiği ve bir de havaalanına gelen taksiler için ayrıca 50 Baht ödemeniz gerektiği gibi. Az gittikten sonra şoför 25 Baht istedi gişeye vermek üzere, ehe bu vesile ile 1000 Bahtımı bozdurmuş oldum. Bundan bir 10dk sonra 50 Baht istedi ve yine gişeye verdi. Dedim bunlardan daha kaç tane var diye ama neyse ki iki taneymiş sadece. Yaklaşık 35-40 dk arası bir sürede terminale geldik. 330 Bahtımı taksiciye vererek indim.

Artık otobüsü bulma zamanı. 14 nolu gişeye giderek Nong Phai'ye olan son otobüse biletimi 252 Bahta aldım. Sadece 10 dk var :) Ancak bir tuvalet molası ve otobüse binecek kadar. Aslında tuvaletin fotoğrafı çekmeye yazar değer bir şeydi. Değişik biraz, bir merdiven yukarıda ve yanında su doldurulmuş bir yer var ve kenarında tahta sapı olan bir tas benzeri bir şey. Yani bizim alaturka tuvaletlerimizin bir merdiven yukarıda olanından:)

otobüs bileti

130 nolu peronda otobüs :)

otobüsün içi

Otobüs terminali bizim Topkapı'nın çok eski hali gibi. Terminalde 130 nolu perona giderek otobüsümü buldum ve çantamı amcaya verip girdim. İçerde hostes bir abla var. Bana 2A nolu koltuğumu gösterdi. İçerisi bir evin salonu gibi. İki katlı otobüsün alt katında benim yerim. Hareket edince hostes abla kek ve şişe su dağıttı :) Otobüs 3,5 saat sonra tek mola veriyor ve tam 5 saatte varıyor Nong Phai'ye.Mola verdiğimiz yer de tam bir efsaneydi. Hani şu belgesellerde seyrettiklerimizin küçük hali. Sağda solda sıra sıra açık usul pazar gibi satıcılar. Tezgahlarda da bolca değişik et-tavuk köfteleri gibi şeyler şişlere geçirilmiş. Veeee kızartılmış hamam böcekleri, yanında da başka tür bir böcek. Buyrun afiyet olsun. Ama ben almayayım. Ben greyfurta benzer bir şey buldum yedim. 50 bahta tüm liflerine kadar ayıklanmış greyfurt :)

mola yeri pazarı

 Ve mola verdiğimizi haber verdim Martin'e tebi. Yarım saat sonra hareket ettik oradan. Yaklaşık 1,5 saat sonra da Nong Pahi'ye vardık. Ha Nong Phai'ye daha önce hiç gelmemiş biri olarak nereden biliyorum orada olduğumuzu. Google Map'i açıp balkıyorum :) İndim vee Martin'i aradım geldim, indim diye. Onlar da varmışlar ve 2dk sonra geldiler.

haydi bakalım bundan sonra başlasın maceranın diğer yarısı. Ama şimdi ev ödevlerimi yapmam gerekiyor.

Böcük

Nong Phai

Çin'e nasıl gidemedim...

Normalde bu blogda gittiğim gördüğüm yerleri yazardım. Ama başlıktan da anlayacağınız üzere Çin'e gidemedim. Tabii heyecanlı ve hüzünlü bir gidememe oldu bu :( Yenilgiyi kabul etmemin kolay olduğunu da söylemeyeceğim, değildi çünkü.

Projenin sonlarına doğru yaklaştığımız günlerde bir uzaklara gitme isteği hasıl oldu içimde. Her projeden sonra kendime böyle bir ikramım olur. Çalıştın deli gibi, haydi şimdi biraz keyfini yaşa amaçlı :) Geçen yıl bunu Peru'ya giderek hayatımda ilk defa olarak bir çok şeyi yaşayarak öğrendim. Giderken ki cahilliğim, üstüne bir adet vişneyi hakeder türdeymiş. Orada buluştuğum arkadaşlarımdan öğrendikçe anladım. Cahillik mutluluktur, diyecek bir şey yok.

Dönelim Çin mevzusuna. Pasaportlarımı gözden geçirenler, Türkiye'ye vize uygulayan ülkelerin listesini çıkarabilirler. O biçim yani. Velakin konu Çin olunca işler değişiyormuş.

Eylül Ekim ayların ne yapayım diye düşünüp araştırırken en sonunda Tai Chi yapmak istediğime karar verdim. Nerede tabii ki Çin'de. Çin'de de öyle herhangi bir yerde değil, Yangshuo'da. Bilir bilir şahane ötesi bir yerdir. Çok yerde çok okul var ama yorumları vs iyi okumak lazım, kimisi şöyle kimisi böyle, kimisinde hocalar ingilizce ders anlatamıyor el kol işaretleriyle anlaşmaya çalışıyorlar, böyle böyle şeyler. Haa bazısı da var ki şavaşçı yetiştirmek istiyor mübarekler. Sanki ninja olacağım.
Sonra bunların hepsini listeleyen bir site üzerinden Yangshuo'daki Traditional Yangshuo Tai Chi Akademisi'ne yazdım. Master Wu ve Master Ping eğitim veriyorlar. İngilizce konusunda sorun yok. Bana cevap yazan Master Ping oldu (bu çok genel bir soyadı sanırım) Ben üç hafta istiyordum ama onların üç hafta müsait yerleri yokmuş. İki haftalık kursu önerdiler ama o da 2 Aralık Pazartesi başlıyor. Benim projede 29 Kasım'da başlıyor. Biraz sıkışık yani. ama dedim yaparım ayarlarım ne olacak :) Vakit daralıyor bir yandan da hızlıca vize işlemlerine başlayayım dedim.

Çok cahilmişim. Efendim buldum Çin konsololuğunun web adresini oku oku oku, buldum vize adresini, oku oku oku. Önemli bir uyarı; diyorlar ki, sakın vizenizi almadan ne uçak bileti alın, ne oteli ödeyin ne de bir başka şeyi. Sadece rezervasyonları yaptım ben de. Önce vizeyi alın diğerlerini sonra ödeyin diyorlar sitede. Yoksa canınız yanar. Az kalsın benimki de 200 dolarcık kadar yanıyordu ama bu uyarıyı hatırlayıp yapmadım neyse ki.
Tüm evrakı hazırlayıp, dosyamı alıp randevu saatinde vize başvurusu toplama merkezine gittim.  Maslak'ta Spring Giz Plaza'da 12. kattalar. Verdim pasaportu aldım numarama geçtim oturdum. Numaram geldi, gencecik güzel bir kız bir bana bir dosyama baktı, biraz şaşkın ve gülen bir ifadeyle ve sordu 'Turist olarak mı gitmek istiyorsunuz Çin'e', evet dedim. Eeee ama Çin'e tek başınıza turist olarak gidemezsiniz dedi. Hafif afallamış olarak bakan benim şakınlığımı görünce, biraz açıklama yaptı. Çin'e turist olarak gidebilmeniz için en az 5 kişilik grup olmanız lazım dedi. Ben de, 'e ama sitede 'independent turist' olarak başvuru seçeneği vardı, ben de onu kullanarak doldurdum vsvs dedim', kızçe de dedi ki, o başvuru tipi, grup vizesi içinden tekil olarak başvurmak isteyenler içinmiş. Bunun nasıl bir şey olduğunu anlamadım. Grup vizesi almaya çalışıyorken, içinden çıkıp niye tekil başvurayım. Hem ayrıca tekil başvuramıyorsam, grup ama tekim olayı ne oluyor. Kafamda bu sorular uçuşurken kızçe şöyle bir açıklama yaptı, o zaman tekil de başvursalar aslında grup oldukları için, burada onları grup olarak götürecek acentanın evrakı oluyor dedi. Yani grup olarak gidecekseniz de gidip kendi başınıza başvuramıyormuşsunuz bir de. Burada bir acenta üzerinden başvuruyormuşsunuz. Türsab belgesi falan arıyorlar grup olunca da bu sefer. Offf ki of. Öğrenci vs olarak gitseydiniz mesela belki o olabilirdi dedi kızçe.

Boynum bükük çıktım oradan, giriş çıkışım 10 dk ancak sürdü zaten. Aldım bütün kağıtlarımı koydum çantama ve çıktım ofise geri döndüm. Ama suratım yerlerde. Bana yerler doluyor acele et vs diye yazan Master Ping'e de vize alamadığımı ve gelemeyeceğimi söyledim. O da dedi ki davetiye vs gönderelim o zaman olur dedi. Ama onun için de ödeme yapmamı istiyorlar. Bu abilerden soğuduğum için anlattım mevzuyu, öyle olmuyormuş dedim.

İşte burada bitirmedim ama.

Aradan bir iki gün geçti, Sonra kafama şu öğrenci olarak gitme mevzusu takıldı.  Yahu dedim zaten dil öğrenmeden olmaz, şu Yangshuo'da bir dil okulu yok mudur? Araştırdım varmış. Omeida Chinese Academy. E tabii siteden altını üstüne getirerekten günde üç saatlik Çince kursuna kaydoldum, volunteer olmak için gereken formu vs doldurdum (o niye diye sormayın o da uzun hikaye, ingilizce eğitim veremek için falan) Sonra tabii cevap bekliyorum. Pazar günü olduğundan Elaine diye biri talebinizi aldık, danışmanlarımız en kısa sürede sizinle iletişime geçecek diyor. Tabii heyecanlı ben hemen cevap yazdım böyle böyle diye. Kız bir şey diyemeyeceğini ama danışmanların mutlaka bir çözüm bulacağını söyledi. Mecbur Pazartesi'yi bekleyeceğim. Ptesi sabah 6.30'da yazmışlar. Anlattım kızçeye turist vizesi vermiyorlar öğrenci vizesi almam lazım diye. Ama anlayamadı haliyle. Yok alırsınız diyor ısrarla. Anlatmaya çalıştım elimden geldiğince ama anlayamıyor haliyle. Hatta bir ara ya Türkiye'den bir öğrencimiz geldi, hatta vize bile almadan geldi yeşil pasaportu varmış dedi. Neyse bir de yeşil pasaportun özel bir pasaport olduğunu anlatmam gerekti. Ayrıca o kimse, çok kıskandım :( Öğrenci vizesi için konsolosluğun istediği formu söyledim. O formu sadece 6 aydan uzun kalacak olan öğrencilere veriyorlarmış, dolayısıyla veremeyeceklerini söyledir. Konsolosluktaki kız da aslında verebilirler vs dedi. Valla artık kafam karıştı.

İşte burada da bitirmedim, yola devam.

Yine siteleri okumaya devam.Yine bin türlü site içinde Anthony Fidler diye bir adamın yazdığı sürekli okuduğum China Taichi Guide sitesinden Master Wang Zhi Ping'e yazdım. Dedim bir umut ve gerçekten umuda en çok yaklaştığım an oldu bu. Açıkçası görüp de cevap vereceklerini pek ummuyordum ama öyle olmadı. 2 gün sonra cevap geldi Master Ping'in asistanı Wu diye birisi ile yazışıyoruz. Onların bizden 5 saat ileride olmaları sebebiyle gün aşırı mailleşebiliyoruz. Konuştuk anlattım vs derken onlar bana bir davetiye hazırladılar, okulun lisansını ve otel rezervasyonunu da benim için yapmışlar ve rezervasyon kağıdını da koymuşlar. Bunlarla başvur, kesin alırsın dediler. Oraya giden herkes o şekilde alıyormuş rahatça. Tabii burası Türkiye diyemedim. Ben de hemen tekrar siteye girip bütün bilgileri güncelledim ve bu sefer davetiyeler vs de elimde olarak yeniden randevu aldım ve gittim konsolosluğa. Bu sefer niyetim onlara sormak, hangi vize türüne başvurayım diye. aldım randevuyu veee yine Spring Giz'deyim.
Bu sefer evrakımı başka bir kızçe aldı. Hepsi çok şeker bu arada, gerçekten yardımcı olmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Güzel kızçeye niyetimi açıkça anlattım. Dedim ki ben Yangshuo'ya hem tai chi, hem de Çince dersi almaya gidiyorum. ama dil okulu sizin istediğiniz jw202 formunu veremiyormuş, dolayısıyla tai chi okulunun gönderdiği davetiyelerle geldim ama hangi vizeye başvurmam gerektiğini siz söyleyin, ben neye başvurayım. Kızçe beni dinledikten sonra aslında 6 aydan uzun öğreci olmak gibi bir şart olmadığını ve dil okulunun o formu verebilmesi gerektiğini söyledi ama madem vermiyorlar bakalım önümüzde ne var dedi. Sonra davetiyeyi ve diğer kağıtları inceledi ve dedi ki sizin F türü vizeye başvurmanız lazım. Konferans, kısa süreli ziyaretlere falan kullanılan vize türüymüş. Ama dedi, elinizdeki bu davetiye ile başvurunuzu verirseniz bu vizenin işlem süresi 1 ila 3 ay arasında sürer dedi. Çünkü bütün bu kağıtların orijinalliği, gerçekliği konsolosluk tarafından kontrol edilirmiş. Yani hem okula, hem de otele yazıp cevap bekliyorlarmış anladığım kadarıyla. Ondan sonra da eğer çıkarsa, max 1 aylık vize çıkıyormuş. Benim gözler kocaman açıldı tebi. Üç ay ne yaa :( ama dedi bir başka davetiye türü var, Çin'de belediyeden alınan, barkodlu vs bir davetiye türüymüş ve ancak bu davetiyeden gönderebilirse oradaki muhatabınız o zaman, beş iş günü içinde tamamlanır işleminiz dedi. Bir örneğini de gösterdi, bu barkodlu davetiyenin nasıl bir şey olduğunu görmem için. Ve ben yine dosyamı çantama koyarak çıktım konsolosluktan.
Geldim ve Master Ping'e uzun uzun durumu anlattım ve onlardan benim için o barkodlu davetiyeden alıp alamayacaklarını sordum.

Bir kaç gün cevap çıkmadı Master Ping'den, sonra Anthony Fidler'in kendisinden bir mail aldım. Master Ping benim vize ile ilgili bir sorun yaşadığımı ve bana yardım etmesini rica etmişler. Tabii Anthony de turist vizesi alsana dedi. Alamayacağımı söyledim. Baktım olmuyor bütün hikayeyi anlatan bir mail yazdım ve o barkodlu davetiyeden almam gerektiğini söyledim.
Sonra o dedi ki, burası küçük bir tai chi okulu, bir devlet kuruluşu vs değil. Bunlar sana böyle bir davetiyeyi çıkaramazlar. Kaldı ki başvursalar bile bu davetiyenin güvenlik araştırması üç ay sürermiş.

Vee sonunda pes ettim. Anthony'e yardımı için çok çok teşekkür ettiğimi, Master Ping ve assistanına da aynı şekilde yardımları için teşekkür ettiğimi ama görünen o ki gelemeyeceğimi söyledim. Ve belki ileride başka zaman dedi Anthony, ben de evet belki de dedim.

Ve Çin'e gidememe maceram böylece son buldu.

Ama bir dakika, ben Çin'e niye gitmek istiyordum tai chi ve qigong eğitimi almaya değil mi? Ee o zaman madem Çin'e gidemiyorum, Hong Kong, Tayland, Japonya, Kamboçya da pekala bir seçenek olabilir.
Şu anda Tayland'da okul olduğu şüphe götürür bir yerle iletişim halindeyim. Sanırım bu hafta sonu oraya gideceğim :)